در دنیایی پر از قواعد اجتماعی خشک، انتظارات خانوادگی سنگین و بی‌تفاوتی مدرن، اگر یک روز صبح بیدار شوی و ببینی بدنت دیگر انسانی نیست، چه خواهی کرد؟ این پرسش بنیادی، در دل رمان کوتاه اما تاثیرگذار «مسخ» اثر فرانتس کافکا شکل می‌گیرد. کافکا در این شاهکار بی‌زمان، گرگور سامسا را به تصویر می‌کشد؛ مردی ساده‌دل و مطیع که تمام زندگی‌اش را وقف آسایش خانواده‌اش کرده، اما ناگهان دچار دگرگونی فیزیکی و روانی وحشتناکی می‌شود: او به یک حشره عظیم بدل شده است. آنچه پس از این مسخ رخ می‌دهد، نه یک داستان ترسناک فانتزی، بلکه کابوسی واقعی درباره تنهایی، طرد شدن، بی‌هویتی و فروپاشی روانی در سایه‌ی بی‌مهری اطرافیان است. زبان سرد، فضاسازی خفه‌کننده و روایت نمادین کافکا باعث شده تا «مسخ» تنها یک داستان نباشد، بلکه پنجره‌ای باشد به روح بشر در عصری که انسان بیش از هر زمان دیگری احساس بیگانگی می‌کند. اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت، چالش‌برانگیز و به‌یادماندنی از ادبیات مدرن هستید، «مسخ» کتابی است که باید خوانده شود؛ نه برای فراموش شدن، بلکه برای فکر کردن.