هر چند صد سال از درگذشت چخوف می گذرد اما آثار او همچنان جذابیت خود را برای مشتاقان ادبیات در سراسر جهان حفظ کرده است. در داستان های چخوف معمولا رویدادهای داستان از خلال وجدان یکی از آدم های داستان، که کم و بیش با زندگی خانوادگی معمول بیگانه است، تعریف می شود. وی در داستان هایش به جای ارائه تفسیر به نمایش زندگی می پردازد، در عین حال در داستان های موفق او رویدادهای تراژیک جزئی از زندگی روزانه آدم های او را تشکیل می دهند. در رمان کوتاه دوئل، آنتوان چخوف به تهی بودن زندگی روشنفکرانه زمان خود و نقش بر آب شدن آرزوهای آنها اشاره می کند. وی با معارت به ترسیم شب تاریک روح درونش پرداخته است.