ناتالی هرگز در مورد خودکشی صحبت نکرده بود. او فقط احساس می کرد تا کجا باید در باتلاق کارهای خانه غرق شود! او بیش از اینکه افسرده به نظر برسد، مضطرب و عصبی بود. اگر این کتاب را برای خواندن انتخاب کرده اید، داستان ناتالی برایتان آشناست. شفای او و شفای بیماران دیگر چراغ راهتان خواهد شد تا ببینید آنها سخت تلاش کردند تا از گردونۀ کمال گرایانه ای که خود یا دیگران برایشان ساخته اند، رهایی یابند.