بره موم ماده صمغی است که توسط زنبورها از روی جوانه‌های برخی از درختان نظیر تبریزی، قان، بید، نارون، بلوط هندی، کاج صنوبر، لادن، بلوط، و... جمع‌آوری می‌شود و از آن معمولا برای به‌هم چسباندن اجزای داخلی کندو استفاده می‌کنند. زنبورها همچنین دیواره‌های داخلی حجرات شش‌ضلعی مومی را قبل از قراردادن تخم یا شهد در آن‌ها با لایه نازکی از بره‌موم که حاوی آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی است و جمعیت را از خطر ابتلا به بیماری‌های باکتریایی و قارچی دور نگه می‌دارد، پوشش می‌دهند. مشهور است که بره‌موم قابلیت التیام زخم‌ها را دارد و از این فرآورده به‌عنوان عامل ضدعفونی کننده طبیعی استفاده می‌کنند. 👈مصریان بومی خواص بره‌موم را شناخته بودند و از آن برای مومیایی کردن مردگان بر حسب روش بسیار پیچیده‌ای سود می‌بردند. یک رساله پزشکی گرجی از بره موم به‌عنوان داروی سل (هموپتیزی) به شرط آن که هر روز سه قطعه در سه وعده مصرف شود، نام می‌برد. گرجی‌ها همچنین از بره‌موم برای درمان کرم‌خوردگی‌های دندان نیز استفاده می‌کردند. ریشه تهیه بره‌موم مدت‌های طولانی به‌خوبی شناخته نشده بود. زنبوردارها اطلاع کمی از منشا این ماده داشتند و چندان به آن اهمیت نمی‌دادند. خواص درمانی بره‌موم اخیرا کشف شد که ناگهان ارزش آن را بالا برد. ⭐رنگ بره‌موم قهوه‌ای است. البته ممکن است تمامی رنگ‌ها مابین زرد تا سیاه را به خود بگیرند که غالبا انعکاس قرمز یا سبزی نیز دارند. ...