در رمان بسیار جذاب و عمیق ستاره‌باران، اعظم نادری از تموجات روحی و معنوی و هیجانات عشق رمانتیک زنی حکایت می‌کند که شوهر و سه فرزند دارد و، در عالم خیال خود، ده معشوقه پرآوازه شاهکارهای ادب فارسی، رابعه، ویس، لیلی، شیرین، زلیخا، رودابه، سودابه، منیژه، دخترترسا، و زهره، را به گفت‌وگوهاای وامیدارد که پاره‌ای از مهمترین مسائل و مشکلات وجودی آدمی، مانند عشق، جبر و اختیار، دین و سنت، و ستمی که در جوامع مردسالار بر زنان رفته است، موضوع آن‌هاست. در لابه‌لای این گفت‌وگوهاست که اندیشه‌های ژرف فلسفی، روان‌شناختی، و جامعه‌شناختی نویسنده مجال ظهور و بروز می‌یابند. از خواندن این رمان هم لذت فراوان بردم و هم معرفت فراوان اندوختم. خواندن‌اش را قویا توصیه می‌کنم و چشم به راه آثار دیگر نویسنده می‌مانم.