لولیتا"، شاهکار جنجالی ولادیمیر ناباکوف، از زمان انتشارش همواره خوانندگان را مجذوب و مضطرب کرده است. این رمان که به خاطر زبان غنی، ساختار پیچیده و موضوع بحث‌برانگیزش شهرت دارد، دنیای تاریک وسواس، میل و ابهام اخلاقی را به تصویر می‌کشد. نثر استادانه‌ی ناباکوف، روایتی آزاردهنده را به اثری با هنر ادبی عمیق تبدیل می‌کند و خواننده را به چالش می‌کشد تا با حقیقت‌های ناخوشایند درباره‌ی ماهیت میل و حافظه روبه‌رو شود. رمان از زبان هامبرت هامبرت، استاد میانسالی فرهیخته و خوش‌بیان، روایت می‌شود که خاطرات خود را بازگو می‌کند. او که شیفته‌ی دولورس هیز، دختری 12ساله - که با محبت یا بدنامی به نام "لولیتا" شناخته می‌شود - شده است، زندگی‌اش را در مسیر وسواس و تباهی قرار می‌دهد. روایت شیوا اما غیرقابل‌اعتماد هامبرت، خواننده را در مسیر رابطه‌ی ممنوعه و ویرانگرش با لولیتا پیش می‌برد. در پس‌زمینه‌ی آمریکای دهه‌ی 1950، این داستان از حومه‌های آرام تا جاده‌های باز، سفری را بازگو می‌کند که مملو از خودفریبی، فریبکاری و سرنوشتی تراژیک است. هامبرت که میان شور شاعرانه و اعمال شنیع خود گرفتار است، خواننده را وادار می‌کند که با تنش میان هنر و اخلاق، زیبایی و هراس روبه‌رو شود. در قلب "لولیتا"، میل وسواسی قرار دارد که مرز بین اشتیاق و استثمار را محو می‌کند. ...