المنطق کتابی از علامه محمدرضا مظفر به زبان عربی و از آثار منطقی شیعه در قرن چهاردهم است. این اثر که بیشتر با نام «منطق مظفر» شناخته می‌شود، از مشهورترین درسنامه‌های منطق در حوزه‌های علمیه و دانشکده‌های فلسفه و منطق در ایران و عراق است. کتاب المنطق به‌عنوان متنی آموزشی نوشته شد و به‌همین دلیل نسبت به آثار منطقی پیش از خود، دارای امتیازاتی چون باب‌بندی ساده و روشن، نثر عربی روان و استفاده‌ از مثال‌های فراوان است. در نقد این کتاب به مواردی چون حذف بخش‌های مهمی از منطق و غلبه روحیه اصولی بر آن اشاره شده است