کتاب «تمام زمستان مرا گرم کن» شامل ده داستان کوتاه است که در سال 1379 توسط نشر مرکز منتشر شده و جایزه ادبی هوشنگ گلشیری را در بخش مجموعه‌داستان به دست آورده است. عنوان داستان‌ه ا عبارت‌اند از: «تمام زمستان مرا گرم کن»، «فانفار»، «عصرهای یکشنبه»، «مکالمه»، «شماره 69909»، «سالاد لوبیاسبز با سیر تازه»، «تخت‌های روی آب»، «حوله‌های نیمه‌شب»، «مرغابی‌ها» و «خاکسپاری». درون‌مایه و فضای کلیدر اغلب داستان‌ها با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که در شهرهای مدرن، در عین زندگی روزمره، دچار نوعی تنهایی، دل‌گسیختگی و روبه‌رو شدن با مرگ، پیری یا فاصله‌های عاطفی هستند. فضای کتاب اغلب سرد، خاکستری و ملایم است و «گرما» بیشتر در سطحی درونی و عاطفی جست‌وجو می‌شود؛ یعنی چیزی که شخصیت‌ها کمتر به آن دست پیدا می‌کنند. سبک و زبانداستان‌ها غالباً از زاویه‌دید اول‌شخص و با نوعی جریان سیال ذهن روایت می‌شوند و بین گذشته و حال، خاطره و موقعیت فعلی، مدام در رفت‌وبرگشت‌اند. جمله‌ها کوتاه، موجز و به‌شدت کنترل‌شده‌اند و روایت بیشتر بر جزئیات حسی و فضاسازی تکیه دارد تا گره‌افکنی و گره‌گشاییِ پررنگ به سبک داستان‌های کلاسیک. چند محور روایی برجسته روابط زن و مرد که بعد از سال‌ها دوباره همدیگر را می‌بینند و باید با فاصله‌ای که زمان و زندگی بین‌شان انداخته روبه‌رو شوند (مثلاً در داستان «فانفار»). هم‌زیستی با آدم‌های سالخورده و بیمار، و مواجهه با مرگ و مراقبت از آنان ...