⁨ ⁨ نازنین یکی از داستان‌ های کوتاه داستایفسکیه که توی این روایت، همه چیز از نگاه شوهر روایت میشه. مردی که بعد از ازدواج با دختری ساده و تنها، حالا ‌مقابل ما نشسته و توی تمام صفحات، مستقیم با ما حرف میزنه. انگار ما مخاطب اعترافات و افکار درهمش هستیم. این مدل روایت، یعنی گفت و گوی یک‌طرفه ‌ی راوی با خواننده، یکی از همون چیزاییه که من توی داستانها خیلی دوست دارم، این داستان فضای تلخی داره، اما از اون تلخی ‌هایی که نمیذاره کتاب رو زمین بذاری. موقع خوندنش شاید فکر نکنی اتفاق بزرگی در جریان باشه، ولی کم‌ کم میفهمی با چه دنیای سنگینی طرفی. من شخصاً موقع خوندن کتاب یاد شب‌های روشن افتادم، همون جنس و فضای غم‌ زده‌ ی عاشقانه. ترجمه‌ ی این نسخه هم (از نشر چشمه) واقعاً خوب و روانه. به نظرم نازنین میتونه یکی از شروع ‌های خوب برای آشنایی با آثار داستایفسکی باشه، مخصوصاً اگه از روایت‌های کوتاه و شخصیت‌ محور لذت می‌برین. روی‌ هم‌ رفته «نازنین» از اون داستان ‌هاست که ارزش خوندن داره و شاید همین پیچیدگیه که خوندن این داستانک رو جذاب می‌ کنه. ✨📖 و اما داستان کتاب: داستان یه مرد کارمند تنها، که روایت‌ گر داستانه، با یه دختر ساده و فقیر ازدواج میکنه چون دلش براش میسوزه و اما این رابطه خیلی زود به سردی و فاصله میرسه. دختر احساس خفگی میکنه و به شخص دیگه ای پناه میبره (یا حداقل شوهرش ای‌طور فکر می‌کنه) ...