کتاب مدیریت به سبک ژاپنی: رمز موفقیت و پیشرفت ژاپنی‌ها، نوشته محمد صادقی سیار، به مطالعات و پژوهش‌های صورت‌گرفته در خصوص موفقیت شرکت‌های ژاپنی می‌پردازد. این‌که سه نوع ویژگی سازمانی، باعث غلبه شرکت‌های ژاپنی بر رقبای غربی آن‌ها شده است: 1- ویژگی‌های سازمانی 2- مدیریت یکپارچه 3- فضای مبتنی مدیریت یکی از پایه‌های چهارگانه توسعه در کنار سه پایه «فرهنگ برای خواستن»، «دانش برای دانستن» و «فناوری برای توانستن» است که شدن را میسر می‌سازد. مدیریت قبل از این‌که یک علم باشد، هنر است؛ هنر را نیز بدون استعداد نمی‌توان فرا گرفت. برخی معتقدند که ژاپنی‌ها استعداد خدادادی در مدیریت دارند و اصولاً علم را از دیگران می‌گیرند ولی خود مدیریت می‌نمایند؛ به‌نظر می‌رسد با توجه به سوابق این کشور شاید تا حدودی این نظر قابل قبول باشد. اصولاً اگر دانش (knowledge) را به سه قسمت Know how, Know Whats, know why تقسیم کنیم، مدیریتِ آمریکایی در اولی، اروپایی در دومی، و مدیریت ژاپنی در سومی قوی‌تر از دیگران هستند. در واقع، در اولی مقصد و چرایی امور مشخص می‌شود، در حالی که در دومی راه و مسیر رسیدن به مقصد، و در سومی چگونه راه رفتن و طی کردن مسیر تعیین می‌گردد. اصولاً مادرِ روش‌های مدیریت ژاپنی را باید روش‌های آمریکایی دانست؛ البته این پیروی هم‌چنان ادامه دارد. روش‌های مدیریتیِ سایر کشورها (به ویژه آمریکا و اروپا) ...