گسترش دین پژوهی در دو قرن اخیر سبب شده است تا این عرصه شاخه ها و رشته های بیشتری بیابد. این امر که معلول عوامل مختلف و متعددی است، هرچنئ مولود جهان غرب است اما در هم تنیدگی روابط به ویژه در عرصه علم و دانش و معرفت، مشرق زمین و به ویژه جهان اسلام را نیز درگیر کرد. دانشمندان و متکلمان و فیلسوفان مسلمان به ویژه پیروان مکتب اهل بیت علیهم السلام که با برخورداری از ویگی های انحصاری خود از جمله عقلانیت و خردورزی، حریت و آزاداندیشی توأم با اعتدال و میانه روی و بهره مندی از پشتوانه محکم معارف قرآنی و احادیث نبوی و در سایه سار آموزه های اهل بیت علیهم السلام از آن مباحث استقبال کرده و در کنار تبیین و تشریح و توضیح مبادی صحیح علاوه بر نقد رویکردها و مبانی ناصواب خود توانستند به بسط و گسترش آن نیز بپردازند.