کلیله و دمنه از کتاب‌هاى ماندگار در حکمت و حکمرانى و ادب است. این کتاب از جمله آثارى است که از سانسکریت به پهلوى سپس به وسیله «ابن‌مقفع» از پهلوى به عربى، و آن‌گاه در اوایل قرن ششم به دست «ابوالمعالى نصرالله منشى» به فارسى زیباى درى، برگردانده شد. این کتاب کتابی پندآمیز است که در آن حکایت‌های گوناگون (بیشتر از زبان حیوانات) نقل شده‌است. نام آن از نام دو شغال با نام‌های کلیله و دمنه گرفته شده‌است. بخش بزرگی از کتاب اختصاص به داستان این دو شغال دارد. نسخه ابوالمعالى را افراد مختلفى تصحیح کرده‌اند، اثر حاضر به تصحیح علامه آیه الله حسن‌زاده آملى است که از روى چند نسخه خطى و مقابله با کلیله‌هاى عربى و ترجمه دو باب دیگر آن به فارسى که تاکنون ترجمه نشده ‌بود و یادآورى تحریفات و نواقص دیگر کلیله‌هاى چاپى و ذکر مآخذ اشعار و امثال عربى و فارسى و شرح و ترجمه آنها و معناى لغت‌هاى مشکل، ارائه شده است.