در مقام بیان خاستگاه عرفان اسلامی می‌توان بر دو امر تکیه و تأکید کرد: نخست، فطرت و نوع خلقت انسان‌هاست که ایجاب می‌کند هر انسانی بتواند به اندازه قابلیّت و تلاشش، ذوقیّات و کمالات عرفانی را تجربه نماید و در خود شکوفا سازد؛ دوم، فرهنگ غنی و تعالیم ناب اسلام، قرآن و روایات اهل بیت (ع) است که مطمئن‌ترین بستر و نیز بهترین عامل برای رشد و به فعلیّت رسیدن قابلیّت‌های انسانی و بهترین شیوه و مصون‌ترین راه برای رسیدن به سرمنزل مقصود است. به گفته مؤلف این اثر، تحقیق پیش رو با عنوان «عرفان عملی در آینه قرآن و روایات» سعی دارد اسلامی و قرآنی بودن این میراث گرانقدر را روشن سازد و ابرهای تیره و تار بدبینی‌ها و سوءتفاهم‌ها را بزداید و بدین گونه راه را برای کمال‌جویان و حق‌طلبان هموار کند و موانع را از سر راه آنان بردارد.