نگارگری دِرویش رقصان این نگارگری ارزشمند، صحنه‌ای روحانی و پرتحرک را به تصویر می‌کشد که در آن یک دِرویش در حال چرخش و رقص عرفانی به همراه سه نوازنده نمایش داده شده است. این اثر که متعلق به قرن هفدهم میلادی است، بخشی از یک دیوان شعر (مجموعه اشعار) از «عرفی» شاعر برجسته ایرانی می‌باشد. ترکیب‌بندی تصویر، هماهنگی میان حرکت چرخنده دِرویش و موسیقی نوازندگان را به شکلی هنرمندانه به نمایش می‌گذارد و حس معنویت و سرور درونی را که در اشعار عرفانی نهفته است، به بیننده منتقل می‌کند. این شاهکار هنری در شهر بیدارپور در منطقه دکن هندوستان خلق شده و سفارش سلطان محمد عادل‌شاه، حاکم آن دوره، بوده است. سبک نگارگری بیدارپور با ظرافت خاص و رنگ‌های زنده‌اش شناخته می‌شود و این اثر نمونه‌ای بارز از آن سبک است که در سال ۱۶۳۷ میلادی تکمیل گردیده است. حضور سه نوازنده در کنار دِرویش، نشان‌دهنده اهمیت موسیقی در مراسم سلوک عرفانی و جایگاه آن در فرهنگ هنری آن زمان است. این قطعه هنری نه تنها یک تصویر زیبا، بلکه پنجره‌ای به سوی فرهنگ غنی و ادبیات کهن ایران و هند در دوران صفویه و اواخر آن است. انتخاب موضوع «عرفی» و تصویرسازی از رقص دِرویش‌ها، نشان‌دهنده تأثیر عمیق عرفان اسلامی بر هنر نگارگری در آن عصر است. ...