به گفته نویسنده محترم استناد به منابع کهن شرط اول او در تدوین این اثر بوده است، اگرچه به نظر می رسد گاه برای رسیدن به آنها از آثار متاخر هم استفاده کرده باشد. او تلاش کرده نگاه شیعی معتدل و اصولی را مبنا قرار دهد و به همین دلیل از غلو روی گردان بوده است. نکته ای که در چند سال اخیر انتقاد از غلو را از جمله دغدغه های این اندیشمند و مورخ قرار داده است. او زندگی امامان را در وجه زندگی سیاسی و ابعاد فکری دیده و نوشته در حالی که امامت حقیقت الهی دیگری هم هست که نمی توان با نگاه تاریخی توجیه کرد. آن بحث کلامی است.