گفت‏ وگو با «خدا» و لب گشودن به نام «او»، زیباترین جنبه وجود آدمى است. این یاد و نامِ قلبى و زبانى، در همه عرصه‏ هاى زندگى، خجستگى، كامروایى و نیك ‏بختى او را تضمین خواهد كرد. پس انسان پیوسته باید در كوچه باغ یاد الهى گام زند و از هر فرصتى براى توجه یافتن به سرچشمه كمال، بهره جوید. اثر حاضر در همین راستا به شكل جذابى، عاشقانه‏ هاى بدیعى را به كمند كتابت آورده است.