۳۵ سال میگذرد اما هنوز پاییز که می آید نمی دانم از آتش مهری که بر جان من انداخته غمگین باشم یا مصور به برگهای زیبا و رنگارنگ می نگرم با من سخن می‌گویند زیبای مرگ ما از زیبایی زندگی آری پاییز برای من بازی تمام نشدنی دارد تب و لرز ایست که حس آشنایش گرمابخش وجود من است هنوز و همیشه نگاهم شور و دوست داشتنی ترین دوراهی ماندن و رفتن رها می کند اصلاً پاییز بهار من است وقتی شکوفه می زند زخم های دلم در خزان فصل ها... به من آموخت هر آمدنی رفتنی دارد اما زیبا رفتن کار پایین است