تکرار يک تنهايي پدید آورنده: محمدعلي صمدي تعداد صفحات: 120 خيلي اذيت شد! به هر جان‌کندني بود، برنامه را آماده کرد که اين‌ها بنشينند و نظر بدهند. قاعده‌اش اين بود که بنشينند، فيلم را ببينند و نظر بدهند، حالا خواه اين نظر مثبت باشد يا منفي. اين‌ها به جاي ديدن فيلم، شوخي مي‌کردند و جوک مي‌گفتند. مرتضي مي‌گفت: «فيلم را نگاه کنيد!» مي‌گفتند: «مي‌دانيم چي هست. از جنگ ديگر چه مي‌خواهي مرتضي؟ ول کن تو رو خدا! تمام شد ديگر، براي چه جنگ را يادآوري مي‌کني؟» نه تنها کمکش نمي‌کردند، بلکه مسخره‌اش هم مي‌کردند.