ادامه رمان من پیش از تو میباشد. فصل یک: مرد درشت هیکل انتهای بار داشت تند تند عرق می ریخت. سرش پایین، نزدیک لیوان اسکاچ بود و گهگاهی بر می گشت و به در ورودی نگاه میکرد. قطرات ریز عرق روی سر و صورت او زیر نور LED می درخشید، آهی لرزان کشید و گفت: ببخشید؟ همان طور که گیلاسها را برق می‌انداختم سرم را بلند کردم. -میشه یه لیوان دیگر برام بیارید؟ می‌خواستم به او بگویم که دیگر کافی است. اصلاً شاید دارد زیاده روی می‌کند.اما از هیکل گنده اش ترسیدم، آخر فقط یک ربع مانده بود که تعطیل کنم و از نظر اصول کاری هم دلیلی نداشت که برایش نبرم...