بدیهی است که نمی توانیم از بچه ها انتظار داشته باشیم مفاخر ادبی فرهنگی و کتب کلاسیک ادبیات فارسی را بدون این که از آن های متنی خوانده باشند بشناسند. و صد البته این نیز بدیهی است که نمی توان انتظار داشت بچه ها یک راست به سراغ خود متن اصلی کتبی مانند بهارستان یا کلیله و دمنه بروند. متن هایی که برای خود ما هم سخت خوان هستند. پس چاره چیست؟ یکی آسان نوشتن و بازنویسی این آثار برای بچه ها است و دیگری استفاده از امکانی که در دل این کتاب ها نهفته است و حتی خود ما را هم جذب می کند. این امکان چیست؟ داستانگویی و قصه گویی این کتاب ها. داستان های کهن ایرانی مجموعه ای متشکل از داستان هایی است که از آثار ادبی و کتابهای تاریخی قدیم اقتباس و بازنویسی شده است. این کتاب ها که برای رده سنی نوجوانان طراحی شده است با زبانی بسیار روان و آسان داستان های قدیم را گزینش کرده و بهترین داستان ها را برای مخاطب خود ، نقل کرده است.