این ادعای گزافی نیست، اگر گفته شود شهید آیت‌الله دکتر بهشتی، در فهم اهمیت، جایگاه و نقش تشکیلات در حرکت به‌ سمت جامعه‌ ای که آرمان‌ های مردم در آن تبلور پیدا می‌ کند، گوی سبقت را از دیگران ربوده است.. شهید بهشتی طی سال‌ های 1349-1344 در شکل‌ گیری و ارتقای کمی و کیفی «اتحادیه انجمن‌ های اسلامی دانشجویان در اروپا» تاثیرات شگرفی داشته‌ است. این تشکل به رساترین صدای نهضت اسلامی ایران در خارج از کشور تبدیل شد.. تجربیات دیگر ایشان در زمینه فعالیت‌ های اجتماعی تشکیلاتی که از اوان نوجوانی در منش ‌و روش او جلوه داشته است و ارزیابی‌ های نقادانه ایشان از فعالیت‌ های دسته‌ جمعی و تشکیلاتی، از شهید بهشتی شخصیتی ساخت که بعدها او را به‌ عنوان مدیری مدبر، دوراندیش، نهادساز، برنامه‌ ریز و پایبند به اصول کار جمعی معروف و مشهور کرد. به‌ طوری‌که امام خمینی درباره ایشان می‌ فرمایند: «ایشان را من بیست سال [یا] بیشتر، می‌ شناختم. مراتب فضل ایشان و مراتب تفکر ایشان و مراتب تعهد ایشان بر من معلوم بود. من او را یک فرد متعد، مجتهد، متدین، علاقه‌ مند به ملت، علاقه‌ مند به اسلام و به‌ درد بخور برای جامعه خودمان می‌ دانستم».. ان شاالله که این کتاب مطلع خوبی باشد برای بهشتی شدن تشکیلاتمان که تشکیلات باید تشکیلات بهشتی باشد.