نقاشی سنتی این نگارگری باشکوه، صحنه‌ای تاریخی از محاصره اربل را به تصویر می‌کشد که در دوران حکومت هولاکو خان رخ داده است. در این اثر هنری، فاتح مغول با سوار بر اسبی سفید، با نگاهی سرد و سنگین به حریف مغلوب خود در غرب آسیا خیره شده است. این صحنه، رویدادی را بازگو می‌کند که بیش از سه قرن پیش از خلق این تابلو اتفاق افتاده است، اما هنرمند با ظرافت تمام، فاصله زمانی میان واقعه و نقاشی را با زبانی بصری و پویا پر کرده است. این اثر بخشی از کتاب «چنگیزنامه» است که خود برگرفته‌ای از «جامع‌التواریخ» اثر رشیدالدین فضل‌الله همدانی می‌باشد. با توجه به اینکه این نگارگری در اواخر قرن پانزدهم میلادی و در دربار آکبار در هندوستان مغل خلق شده است، نشان‌دهنده اوج بلوغ هنر نقاشی در آن دوره است. در این دوران، تأکید ویژه‌ای بر خلق نقاشی‌هایی که متن‌های تاریخی را همراهی می‌کنند، وجود داشته و این تابلو نمونه‌ای عالی از آن سبک است که ترکیبی از پویایی در ترکیب‌بندی و gest (حالت‌های بدن) با فضایی سازمان‌یافته را به نمایش می‌گذارد. در این اثر، ترکیب‌بندی مایل با منظره‌ای شهری در بالای صفحه که از ویژگی‌های نخستین نقاشی‌های مغل است، گسترش یافته و شامل جمعیت‌های انبوه و جزئیاتی با طبیعت‌گرایی شگفت‌انگیز می‌باشد. هنرمند با تأکید بر بعد سه‌بعدی و ایجاد عمق در فضا، صحنه‌ای را خلق کرده که در عین پویایی و حرکت، کاملاً منظم و ساختاریافته است. ...