خازن های استارت: خازن های استارت برای راه انداختن موتور استفاده می شوند و با توجه به نوع موتور ممکن است دائم کار باشند یا از مدار خارج بشوند و درکل برای الکتروموتورها هستند و معمولاً تک فاز هستند. خازن های دائم: خازن های دائم برای جبران سازی توان راکتیو استفاده می شود، این خازن ها باید توانایی داخل مدار بودن را برای مدت طولانی داشته باشند و معمولاً سه فاز و اتصال مثلث و ستاره هستند و همچنین خازن ها به دلیل ولتاژی که میخواهند روی خازن باشد را در سطح فشار ضعیف، اتصال مثلث و در فشار متوسط و بالاتر اتصال ستاره می بندند که به این خازن ها، خازن های دائم کار گفته می شود. انواع خازن های دائم کار روغنی، خشک، گازی هستند و در توانهای مختلف محاسبه می شوند و براساس نوع باری که داریم به پله هایی تقسیم می کنیم که در نهایت در هر پله یک یا چند خازن وارد مدار می شود.