مادرم مهربان و دوست داشتنی بود، اما گویی درد شدیدی را تحمل می کرد که قلبش را بی حسکرده بود. هر شب، پس از روشن کردن فانوس ها براق روشن کردن ماه، در بالکن می ایستاد تا به دنیای فانی پایین خیره شود.گاهی اوقات درست قبل از سحر از خواب بیدار می شدم و او را می دیدم که هنوز آنجا ایستاده است و چشمانش در خاطره غرق شده است.