در اين كتاب از فراماسونري و انجمن هاي همانند آن در ايران از آغاز تا تشكيل لژ بيداري ايران، سخن رفته است. درست است كه فراموسنري به يك معني، ريشه اي كهنسال دارد و حتي چنانكه«كلمان هوار» نوشته است برخي از آزمون هايي كه مهرپرستان درباره كساني كه مي خواستند از يكي از درجه هاي هفتگانه مهرپرستي بگذرند بكار مي بردند، دست كم زماني در آيين پذيرش فراماسونري نيز يافته شده است... در برخی منابع، ورود فراماسونری به ایران را مانند تاریخ پیدایش اساطیری آن در جهان، تا ایران باستان به عقب برده و ادعا کرده اند که فراماسونری به شکل و صورت های مختلف در زمان ساسانیان! وجود داشته است اما علی رغم این افسانه ها، زمینه آشنایی ایرانیان با این تشکیلات چند صد سال بیشتر قیمت ندارد. در حدود سال 1730 نخستین لژهای فراماسونری در کلکته هند بنیان نهاده شد و چنان که نوشته اند فراماسون های انگلیسی دستگاهی پهناور در کلکته و پس از آن در پاره ای از شهرهای هند گسترده بودند و گروه گروه مردم کشورهای گوناگون را با خود همراه می کردند. پاره ای از ایرانیان که به هند می رفتند در این لژها راه یافته و اندیشه های ماسونی را در بازگشت در میان هم وطنان خود انتشار می دادند..