ترتیب اسفار اربعه در کلام قدما به‌ وضوح تبیین نشده است، اما پس ‌از ابن‌عربی عارفان دیگری به تکمیل و توضیح آن پرداخته‌اند، اسفار اربعه در نزد اهل معرفت به ‌صورت کلی عبارتند از: سفر اول: سیر از خلق به‌ حق؛ سفر دوم: سیر از حق به حق بالحق؛ سفر سوم: سیر از حق به خلق بالحق؛ سفر چهارم: سیر از خلق به خلق بالحق. امام‌خمینی به این موضوع در کتاب مصباح‌الهدایه به‌ تفصیل پرداخته و کلام حکیم محمدرضا قمشه‌ای را در چهار سفر نقل کرده، به تحلیل و بیان نظر خود در آن باره می‌پردازد. به اعتقاد امام‌خمینی، اختلاف پیامبر و اولیای الهی در اسفار اربعه، به مظهریت آنها از اسمای الهی برمی‌گردد. همچنین ایشان اطلاع بر سرّالقدر و اعیان ثابته را در سفر سوم می‌داند و بر این باور است که سالک در سفر سوم از حضرت احدیت جمعی در اعیان ثابته سیر می‌کند و حقایق اشیاء و کمالات آنها و همچنین چگونگی عروج آنها را در قوس صعود در می‌یابد. امام‌خمینی در تطبیق اسفار اربعه بر نماز معتقد است، نماز نمونه‌ای از این سفرهاست که با استعاذه آغاز، و با تشهد و سلام سفر چهارم به اتمام می‌رسد.