این سس خردل  اولین بار در زمان فیلیپ ششم در سال 1336 میلادی تهیه و مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1856 زمانی که ژان نیژون در تهیه این چاشنی به جای آبغوره از سرکه استفاده کرد، بسیار مورد استقبال قرار گرفت و مشهور شد. در تهیه خردل دیژون از دانه خردل، سرکه، نمک، اسید سیتریک، و آب استفاده می‌شود. از این چاشنی هم در کنار انواع خوراک‌های گوشتی و هم در تهیه سس‌های دیگر استفاده می‌شود.