از آلبر کامو نقل است: «در هر گوشه از خیابان، حس پوچی ممکن است به صورت هر انسانی سیلی بزند.» بنا به هر دلیلی، در هر لحظه‌ای، ممکن است شرایطی برای ما پیش بیاید که به‌موجب آن، هر چیزی را زیر سوال ببریم. در چنین لحظه‌ای تار و پود وجود ما پاره می‌شود و حتی ساده‌ترین و در ظاهر معمولی‌ترین چیزها عجیب و گیج‌کننده می‌شوند: یک درخت، یک صندلی، وضعیت دنیا، رفتار آدم‌های دیگر، رفتار خودمان، شغل‌مان، هدف‌مان، زندگی‌مان و حتی مرگ‌مان. ناگهان همه‌ چیز زیر سوال می‌رود. برای بسیاری از افراد، چنین لحظه‌ای به فراتر از یک لحظه‌ی معمولی تبدیل می‌شود. این لحظه، دریچه‌ای است برای ورود به جهان‌بینی‌ای که فرار از آن ممکن نیست. اساساً اگر قرار باشد کسی چنین لحظه‌ای را تجربه کند و عصار‌ه‌ی وجودی انسان را با صداقت بررسی کند، در نهایت به این نتیجه خواهد رسید که چقدر دانش ما از این عصاره‌ی وجودی کم است...