صبح که شد رستم قدرت عجیبی در خودش احساس میکرد مثل اینکه خون جوانی رگهایش را پر کرده بود. آنها مبارزه را در جایی شروع کردند که لشکریان ایران و توران آنها را می دیدند دو لشکر با دلهره و ناراحتی به صحنه جنگ نگاه میکردند. آن روز هم مبارزه طول کشید و نفسهایشان به سختی بالا می آمد. این بار نوبت رستم بود که با تمام توانش کمر سهراب را گرفت و او را بر زمین زد و فوراً خنجر کشید. سهراب فکر میکرد همان طور که او رستم را بار اول رها کرده رستم هم او را رها خواهد کرد.