در قسمتی از این کتاب می خوانیم: داستان از یک ترافیک حاد راه شروع می شود. راننده اتومبیلی به ناگاه دچار کوری می گردد. به فاصله اندکی، افراد دیگری که همگی از بیماران یک چشم پزشک اند، دچار کوری می شوند. پزشک با معاینه چشم آن ها متوجه می شود که چشم این افراد کاملا سالم است؛ اما آن ها هیچ چیزی نمیبینند. جالب این است که بر خلاف بیماری کوری که همه چیز سیاه است، همه این افراد دچار دیدی سفید هستند... همین که چراغ راهنمایی زرد شد، دو اتومبیل که جلوتر از بقیه ی اتومبیل ها بودند بر سرعت خود افزودند تا از تقاطع عبور کنند. بعد از آنکه چراغ قرمز شد، چراغ مخصوص عابران، سبز شد. عده ای از مردم که جلوی خط کشی منتظر ایستاده بودند… «این کوری واقعی نیست، تمثیلی است. کور شدن عقل و فهم انسان است. ما انسان‌ها عقل داریم و عاقلانه رفتار نمی‌کنیم...» این نظر ژوزه ساراماگو نویسنده رمان «کوری» درباره‌ی این اثر است. این رمان که در سال 1995 نوشته شده، یکی از برترین رمان‌های جهان است.«کوری» یک اثر خاص است؛ یک رمان معترضانه اجتماعی – سیاسی که آشفتگی اجتماع و انسان‌های سردرگم را در دایره افکار خویش و مناسبات اجتماعی بیان می‌کند. ژوزه ساراماگو (2010 - 1922)، نویسنده پرتغالی پس از بارها نامزدی جایزه نوبل ادبیات، عاقبت در سال 1998 این جایزه را از آن خود کرد. ...