ادویه آبگوشتی کچه؛امضای پنهان یک دیزیِ قهوه‌خانه‌ای که عطرش تا هفت کوچه آن‌طرف‌تر می‌رود! سلام بر شما باباجان. صفا آوردی، قدمت روی چشم‌هایم. امروز پیشخوان حجره را معطر کرده‌ام به باری که عطرش دل را می‌برد به حیاط‌های حوض‌دار و ظروف رویی و سفالی؛ یعنی ادویه آبگوشتی کچه. همه‌ی ما قصه‌ی آبگوشت‌های بی‌رمق، شل و آبکی را که فقط بوی زردچوبه یا دنبه می‌دهند چشیده‌ایم؛ یا ادویه‌های فله‌ای آماده که آن‌قدر پر از فلفل ارزان‌قیمت یا گرد لیموی تلخ و سیاه هستند که کل بار دیزی را تیره و تلخ می‌کنند. اما کچه داستانش توفیر دارد. برند کچه عیارِ یک دیزی آبرودار را خوب می‌شناسد باباجان. گرد لیموی سفید و شیرین را چنان با زیره و سبزی‌های معطر تراز چیده که وقتی دیزی بار گذاشته می‌شود و جوش می‌خورد، عطر خفته‌ی چاشنی‌ها به بافت گوشت و حبوبات نفوذ می‌کند. این پودرِ معطر، بوی ماندگی انبار نمی‌دهد؛ عطرِ زنده و پُرخاصیتش به محض باز شدن درب قوطی داد می‌زند که بارِ امسال است. ...