کندر دو نوع است: خوردنی و مخصوص دود کردن؛ اساسا کاربرد لبان در علوم برای بخور است که در موقع بخور دادن، زود سوز است. علمای قدیم البته فواید بیشماری برای آن ذکر نموده اند و برای درمان بسیاری از امراض از آن استفاده می کرده اند. لبان :( کُنْدُر ـ لبان ذکر ـ بستج ـ بست ـ لبان شحری). لبان ذکر و انثی از دو نوع درخت است. درخت لبان نر ساقه بلند دارد و درخت لبان ماده ساقه های کوتاه تر دارد. لبان ذکر با ماده متفاوت است و شفاف و صاف بوده و البته بوی لبان بطور کلی خوش است. محل رشد آن بیشتر در هند و عمان و یمن است. طول درخت آن از دو زراع بیشتر نمیشود و این درخت در کوهها رشد مینماید. لبان در موقع بخور دادن، زود سوزاست. مقوی قلب و باعث سرور و شادمانی است، چه به صورت خوراکی مصرف شود و چه از بخور آن استفاده شود. دارای اثر خلط آور است و در مورد نزله و برونشیت مزمن و ضد عفونی کردن مجاری تنفس تجویز شده است. در مصارف خارجی بهترین التیام دهنده زخم ها و بند آوردن خون بوده و معمولا بعد از کشیدن دندان از تنتور آن استفاده می شود. کاربرد در طب سنتی لبان ذکر یا لبان نر از خانواده کندر میباشد و نوع خاصی از کندر هست.البته لبان ذکر با کندر خیلی متفاوت هست و خوراکی نیست.