هواچوبه یکی از گونه های ارزشمند و دارویی منحصر به فرد در استان مازندران محسوب می گردد. نام های ديگر این گیاه: شنكار، شنجار، حناء الغول، خس الحمار، رجل الحمامه و شجرة الدم است. طبیعت آن گرم و خشک است. ریشه این گیاه در کتب طب سنتی ایران به عنوان بهبود دهنده زخم ها و سوختگی ها، از بین برنده ورم ها و غده های سخت، مسکن درد مفاصل، مقوی کبد و کلیه و طحال و برطرف کننده مشکلات رحمی مورد استفاده بوده و مطالعات جدید نیز تأثیر عصاره گیاه و ماده مؤثره آن شیکونین را در بهبود زخم و سوختگی و تکثیر سلول های بنیادین پوست، بهبود درد مفاصل، جلوگیری از روند التهاب و اثرات آنتی باکتریال و ضد قارچ را نشان داده است