سیاهی را که با میوه قاطی کنی، دیگر فقط بوی تاریکی نمی‌دهد. بوی گلابی می‌دهد از شیرینی که در دل شب می‌رسد، بوی نارنگی از روشنایی که در هر تاریکی نفوذ کرده، بوی ترنج از درخششی که در هر قدم جاری است. پاکوروکا نرو، بوی همان سیاهی میوه‌ای است. گلابی و نارنگی و ترنج، اولش شیرین و روشن و شاداب، مثل اولین جرقه نور در دل شب، شکوفه پرتقال و نرولی و یاس سامباک، وسطش گلی و تلخ و سنگین، و وانیل بوربن و عنبر و مشک سفید و بنزوئین در پایان، شیرین و کهربایی و پوستی و صمغی. ...