یک نوع چاشنی خردل فرانسوی است که نامش از شهر دیژون فرانسه گرفته شده که در اوایل قرون وسطی مرکز تولید خردل در فرانسه بود. این چاشنی اولین بار در زمان فیلیپ ششم در سال 1336 میلادی تهیه و مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1856 زمانی که ژان نیژون در تهیه این چاشنی به جای آبغوره از سرکه استفاده کرد، بسیار مورد استقبال قرار گرفت و مشهور شد. در تهیه خردل دیژون از دانه خردل، سرکه، نمک، اسید سیتریک، و آب استفاده می‌شود. از این چاشنی هم در کنار انواع خوراک‌های گوشتی و هم در تهیه سس‌های دیگر استفاده می‌شود.