پیش‌از پرداختن به موضوع داستان اجازه میخواهم اندکی به اظهارات بنیان‌گذار و کاشف ناخودآگاه و نظریه‌ی رویا و رویاپردازی بپردازم. از منظر دکتر زیگموند فروید تعبیر رویاها بهترین راه برای شناخت فعالیت های ناخودآگاه ذهن است میتوان گفت دیدن رویا در خواب صرفاً تلاشی برای تحقق امیال سرکوب‌شده و راه رسیدن به ناخودآگاه است. وی براین باور بود که خواب از آن جهت حائزاهمیت است که امیال سرکوب‌شده‌ای که خودآگاه از آن‌ها مطلع نیست به اشکال نمادین در خواب ظاهر میشوند. به‌عبارت‌دیگر رویاها برون ریزی نخاله‌های مغزی بر پایه‌ی خاطرات بد هستند. همچنین باور داشت که رویاها یکی از این دو هدف را دنبال می‌کنند. تخلیه‌ی انرژی حاصل از یک اتفاق روزانه و صدای آرزوهای ناخودآگاه که درون ما سرکوب شده‌اند. دکتر فروید رویا را افکار و احساسات تعالی یافته می‌دانست و تاکید داشت که آن‌ها را نباید دست‌کم گرفت؛ زیرا رویاها فرآیند فیزیولوژیکی و فعالیت‌های مغزی بی‌هدف در زمان خواب نیستند. ...