گیاه داتوره از گیاهان طبی به شمار می‌رود که در ایران به عنوان داروی ضد درد خوبی معرفی شده است. در قدیم این گیاه در داروسازی مصارف زیاد داشته و در طب انسانی و دامپزشکی به کار می‌‌رفته ‌است. ساکنان اولیه آمریکا داتوره را به عنوان گیاه خطرناک می‌‌شناخته ‌اند و به آن «سیب شیطان» نام داده بودند، به طوری که مردم حتی از کاشتن داتوره در باغچه و مزارع خود نیز خودداری می‌کرده‌اند. داتوره از جمله گیاهان سمی ‌است که استفاده از آن به صورت فرآوری در صنایع داروسازی معمولاً رواج دارد. برگ، گل و دانه گیاه حاوی آلکالوئیدهای هیوسیامین، آتروپین، و اسکوپولامین است، این مواد اسپاسمولیتیک یا آرام ‌کننده تشنج هستند. فرآورده‌‌های دارویی این گیاه ضددرد، مسکن و مخدر است. ضماد آن برای زخم‌‌ها و سوختگی‌ها فایده دارد. بررسی‌های انجام شده به وسیله محققان نشان داده که این گیاه حاوی الکالوییدهای متعدد تقلید کننده سیستم پاراسمپاتیک است. ماده‌ آتروپین موجود در آن باعث گشاد شدن مردمک چشم می‌‌شود و بزاق دهان را کاهش می‌دهد، دفع ادرار را کنترل کرده و نیز نفخ معده را می‌کاهد. همچنین برای قطع عرق زیاد بدن و تسکین حملات آسم مفید است. عصاره‌ دانه و میوه آن برای برطرف کردن شوره سر و جلوگیری از ریزش مو بسیار مفید است. مالیدن دم کرده آن با سرکه برای تحلیل ورم‌‌های استسقاء و قطع عرق بدن نافع است. ...