کتاب عکاس خیابانی به قلم محمد حیدری محمدی و کوشش محمدعلی جعفری از زبان پدر شهید روایت می‌شود تا حسین سرسنگیِ مدافع امنیت را به نوک قله دل‌هایمان بچسباند. داستان با تلاش پدر و حسین برای به دست آوردن یک لقمه نان حلال و کار گچ‌کاری آغاز می‌شود. اما تماس مادر کار را نصفه و نیمه می‌گذارد. حسین را به بهانه‌ کنکور زودتر به خانه می‌فرستند. آن سال هم برای کنکور می‌جنگید و هم برای قهرمانی. اما چیزی نگذشت که زندگی حسین به سه بخش تقسیم شد: باشگاه، عکاسی و دانشگاه. حسین پاسدار شد و به آرزویش نزدیک‌تر. ازدواج کرد اما آرزویش تغییر نکرد. دل به خدا و شهدا داد و فقط گلزار شهدا برایش بمب انرژی بود. حالا حسین شده بود مدافع امنیت و ... کتاب با کش و قوس فراوان از زندگی جوانی دهه هشتادی می‌گوید که مهم‌ترین آرزویش شهادت بود و البته راه انداختن یک آتلیه. به کاربردن لهجه شیرین یزدی شیرینی جذابی به متن می‌بخشد. محمد حیدری توانسته بسیاری از ارزش‌های اخلاقی و معنوی چون عرق ملی، احترام به والدین، نماز و شهادت را در دل مخاطب زنده سازد. روایت این کتاب از زبان پدر نیز یکی دیگر از برگ‌های برنده این کتاب است.