بلغور غله سبوس‌داری است که آندوسپرم، رویان و سبوس آن باقی مانده و به‌این‌ترتیب تمامی مواد غذایی آن حفظ شده‌است. بافت بلغور بسیار محکم و جویدنی است و به‌منظور نرم‌شدن باید خیس یا جوشانده شود. بلغور را می‌توان از جو دوسر، گندم و جو تهیه کرد.گاه واژه بلغور را می‌توان برای اشاره به دانه سبوس‌دار گندم‌سیاه به‌کار برد. گندم‌سیاه از خانواده ریواس و ازنظر تکنیکی یک بذر است اما همچون دانه‌ها پخته و مصرف می‌شود با این مزیت که گلوتن ندارد. بلغور گندم‌سیاه برشته «کاشا» نام دارد که نوعی فرنی در اروپای شرقی است. معمولاً بلغور را ابتدا با خیساندن آماده کرده و سپس آهسته می‌جوشانند تا نرم شود. هنگام آماده‌سازی بلغور جهت دریافت دستورالعمل‌های پخت به دستور پخت (دستور آشپزی) خود مراجعه کنید. اگر غلات را جایگزین کنید یا از بلغور شکسته و خردشده استفاده کنید زمان پخت متفاوت خواهد بود. بلغور به‌خوبی در سوپ‌ها یا فرنی‌ها که به‌آرامی می‌پزند ترکیب شده و طعم مایع پخت و چاشنی‌های اضافه‌شده را به خود می‌گیرد. سبوس یا پوسته خارجی بلغور غنی از فیبر است و آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین B نیز دارد. رویان دانه مقداری پروتئین، چربی‌های چندتایی سیرنشده، ویتامین B بیشتر و مواد معدنی را به نمایه غذایی بلغور می‌افزاید. بعلاوه، آندوسپرم که بخش نشاسته‌دار دانه و منبع تأمین انرژی رویان است نیز پروتئین دارد.