توکسوپلاسما انگلی با انتشار جهانی است که اولین بار در یک جونده آفریقایی به نام کتنوداکتیلوس گوندي توصیف شد. میزبان نهایی این انگل گربه خانگی و انواع خاصی از دیگر اعضاي گربه سانان هستند. اکثر عفونت‌هاي انسانی با توکسوپلاسما در بزرگسالان خوش خیم بوده و به خودي خود بهبود می‌یابند اما کیست‌هاي نسجی ایجاد شده تا سال‌ها در بدن شخص باقی می‌مانند . شدیدترین نوع توکسوپلاسموزیس، نوع مادرزادي آن است. در صورتی‌که مادر قبلا به عفونت مبتلا نشده باشد و در زمان حاملگی عفونت را کسب کند انگل در فاز حاد می‌تواند از جفت عبور کرده و عوارض گوناگونی را باعث گردد. کسب عفونت در سه ماهه اول جنینی ممکن است باعث سقط جنین شود. اما در سه ماهه دوم منجر به تولد نوزاد با نقایصی نظیر کلسیفیکاسیون مغز و به میزان کمتر هیدروسفالی و میکروسفالی می‌شود. اختلالات حرکتی با منشاء عصبی نیز شایع است. عوارض غیر قابل برگشت بوده و نوزادانی که زنده می‌مانند با علائم عقب ماندگی دست به گریبانند. کسب عفونت در سه ماهه آخر معمولا منجر به عوارض چشمی بعدي نظیر کوریورتینیت می‌شود. از این رو تشخیص عفونت در دوران حاملگی حایز اهمیت می‌باشد. امروزه از روش‌هاي ایمونوفلورسانس و الایزا جهت تشخیص آنتی‌بادي از نوع IgG و IgM ضد توکسوپلاسما استفاده می‌شود. ...