کتاب صد سال تنهایی اثری از گابریل گارسیا مارکز، نویسنده‌ی صاحب‌نام و محبوب کلمبیایی و از پایه‌گذاران و توسعه‌دهندگان مکتب ادبی رئالیسم جادویی است. رمان صد سال تنهایی یکی از مهم‌ترین و والاترین آثار این مکتب مهم ادبی و یکی از اثرگذارترین رمان‌های قرن بیستم میلادی است. مارکز پانزده‌ماه خود را در خانه حبس کرد تا این رمان بی‌تکرار و تاریخی را خلق کند. این رمان پس از انتشار اولیه به زبان اسپانیایی در سال 1967، رکوردهایی عجیب از فروش و اقبال مخاطبان را به‌دست آورد. پس از به بازار آمدن چاپ نخست آن در آرژانتین تنها در طول یک هفته 8000 نسخه‌ از آن فروخته شد؛ یعنی تمام آن‌چه چاپ شده بود. این روند شگفت‌آور به هفته‌ها و سال‌های اول انتشار رمان، ختم نشد و در طول سی سال اول انتشار آن، بیش از سی میلیون نسخه از آن به فروش رسید. رمان صد سال تنهایی در شهری روایت می‌شود که خانواده‌ی بوئندیا آن را به وجود می‌‌آورند. شهری نو که به‌شکلی نمادین قرار است یک اتوپیا باشد. پس از نسل اول خانواده‌ی بوئندیا، داستان نسل‌هایی بعدی نیز روایت می‌شود. روایتی پر از ماجراهای عجیب و شگفت‌آور در بستری از واقعیت. در شهری که با آب محصور است و ارتباط چندانی با دنیا ندارد، حوادثی فراتر از واقعیت رخ می‌دهد و این مجموعه رمانی را برمی‌سازد که تاکنون ذهن و قلب بسیاری از مخاطبان، منتقدان و اهالی فرهنگ و ادبیات را به خود جلب کرده است.