کتاب “درباب حکمت زندگی” مجموعه ای از تأملات فلسفی است که توسط فیلسوف آلمانی آرتور شوپنهاور نوشته شده است. این کتاب برای اولین بار در سال 1851 منتشر شد، مجموعه‌ای از کلمات قصار، یا گزاره‌های کوتاه و صمیمی است که بینش یا مشاهده‌ای فلسفی درباره زندگی را بیان می‌کند. کلمات قصار این کتاب طیف وسیعی از موضوعات از جمله عشق، شادی، مرگ، تنهایی، دوستی و معنای زندگی را در بر می گیرد. نوشته شوپنهاور اغلب با دیدگاه بدبینانه آن مشخص می شود و بسیاری از کلمات قصار این کتاب منعکس کننده این جهان بینی است. با این حال، علیرغم دیدگاه غالباً تیره و تار او از زندگی، نوشته شوپنهاور با درک عمیق زیبایی و شیفتگی به رازهای تجربه انسانی مشخص شده است. یکی از موضوعات محوری «درباب حکمت زندگی» این ایده است که شادی واقعی تنها با پرورش آرامش و رضایت درونی به‌جای جستجوی منابع خارجی لذت یا رضایت حاصل می‌شود.