جزیره‌ای بی‌نام با فضایی نظامی را تصور کنید که در آن ماشین اعدامی وجود دارد و قرار است محکومین این جزیره را به طرز دردناکی اعدام کنند. این روایت، هسته اصلی کتاب «گروه محکومین» به حساب می‌آید که «فرانتس کافکا» آن را به نگارش درآورده است. فرانتس کافکا داستان کوتاه «گروه محکومین» را در سال 1914 در آلمان نوشت و چهارسال بعد آن را بازنویسی کرد و سر انجام سال 1919 آن را به ناشر سپرد. گروه محکومین از محدود آثار کافکاست که در زمان حیاتش منتشر شده است. کافکا در داستان درخشان خود، سرنوشت انسان‌هایی را روایت می‌کند که بدون آنکه دلیل مجازات خود را بدانند، به مرگ محکوم می‌شوند و حتی زمان اجرای آن را هم نمی‌دانند. فرانتس کافکا در داستان «گروه محکومین» به شکل نمادین تلاش کرده است دیدگاهش را درباره‌ی انسان، زندگی و مرگ به تصویر بکشد. ترجمه‌ی گروه محکومین در سال 1327 برای اولین بار در ایران منتشر شد و پس از آن ناشران بسیاری این کتاب را به چاپ رساندند. در بخش ابتدایی کتاب گروه محکومین، نوشته‌ای از صادق هدایت، نویسنده ایرانی، به نام «پیام کافکا» را خواهید دید که تحلیلی از شخصیت و نوشته‌‌‌های فرانتس کافکا به حساب می‌آید. هدایت که نویسنده آثاری همچون «بوف کور» و «سگ ولگرد» و «سه قطره خون» به شمار می‌رود، به شدت از طرفداران اوست و در این نوشته سعی می‌کند که او را در زمره بهترین نویسندگان جهان قرار بدهد.