کتاب زنخدان از ماجرای یک سقوط می‌گوید، نخستین سقوط که تاکنون تمام فرزندان آدم نظاره‌گر آن بوده‌اند. برخی یا بهتر بگویم تمام ابناء بشر و حتی فرشتگان از این سقوط غصه‌ها خوردند و در این میان ابلیس صدای خنده‌اش عالم بالا را پر کرد. داوود طالقانی در زنخدان برداشتی آزاد از قرآن کریم، روایات، تاریخ، ادبیات و اسطوره از ماجرای هبوط آدم، ارائه می‌دهد تا به تاملی در معنای وجود، مسئولیت انسان و رستگاری بپردازیم. داستان از خطا، پشیمانی و سقوط آغاز می‌شود. با گریه و زاری و طلب بخشش و جست‌وجوی حقیقت ادامه می‌یابد. در این کاوش آدم تنها نیست و بار سنگین خودآگاهی و تردید را به دوش می‌کشد. او در تلاش برای شناختن خود، خدا و جهان ما را به مبارزه با غرور، حسادت و وسوسه می‌کشاند. مخاطب صرفا یک اثر داستانی را مطالعه نمی‌کند، بلکه تامل در فلسفه وجود، مبارزه با نفس، فلسفه زندگی، فلسفه مرگ را کلمه به کلمه در لایه‌های پنهان داستان حس می‌کند. داستان عممدتا از زبان حضرت آدم (ع) بیان می‌شود که جذابیت شیرینی دارد. چرا باید کتاب زنخدان را مطالعه کنیم؟ برای درک مسئولیت خود در جهان هستی، برای یافتن جهان‌بینی خود و برای یافتن فلسفه زندگی کتاب زنخدان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟ فقط یک کلمه: به همه. ...