رمان «پیامبر خاموش» نوشته یوزف روت، اثری تاریخی و روان‌شناختی-سیاسی است که در حدود سال 1928 نوشته شد و بخش‌هایی از آن در 1929 منتشر گردید، اما چاپ کاملش تا پس از مرگ نویسنده در 1966 به تأخیر افتاد؛ نسخه جدید آن نیز توسط انتشارات هنریکوس و در مجموعه دویچه کلاسیک عرضه شده است. روایت، سرگذشت تلخ و تکان‌دهنده فریدریش کارگان-یا فریدریش زیمر-را دنبال می‌کند؛ پسری فقیر از اودسا که زندگی‌اش همچون نقشه‌ای از طوفان‌های سیاسی نیمه نخست قرن بیستم، او را از تریسته و وین تا زوریخ و مسکو و کورسک و پاریس می‌کشاند. کارگان در کنار برزیو، آنارشیست روسی، وارد مسیر مشترکی از آرمان‌گرایی انقلابی می‌شود؛ مسیری که از میان جنگ جهانی اول و آشفتگی انقلاب روسیه عبور می‌کند و شور جوانی او را با تردیدهای ایدئولوژیک و انزوای وجودی درمی‌آمیزد. در پس‌زمینه این آشوب‌ها، رابطه او با هیلده فون مائرکر-زن وینی‌ای که پیوندی پیچیده و دیرپا با او دارد-به یکی از مهم‌ترین محورهای عاطفی داستان تبدیل می‌شود و هم میل او به تعلق و هم ضربه‌های ناشی از جدایی را آشکار می‌سازد. با پیشروی روایت، کارگان به‌تدریج درمی‌یابد که انقلاب نه آن وعده رهایی‌بخشی است که زمانی به آن ایمان داشت و نه آرمان‌گرایی می‌تواند از فساد قدرت جلوگیری کند. ...