کتاب گلستان ابراهیم مخاطب را به چشم انتظاری عادت می‌دهد تا او را همدرد پدر و مادر شهید ابراهیم قائمی کند. آخر مگر می‌شود 39 سال چشم انتظاری، 39 سال دوری، 39 سال گمنامی را در دل مادری بریزی و انتظار داشته باشی واژه‌ها این درد را بازگو کنند؟! با این حال واژه‌ها از قلم مریم قربان‌زاده چکیده‌اند تا زندگی و زمانه شهید ابراهیم قائمی را پس از 39 سال گمنامی روایت کنند. داستان ابراهیم از زندگی ساده پدرش شروع می‌شود. یک زندگی خودمانی با یک گداجوش، کاسه مسی و شغل شریف چوپانی. بعد نوبت به معرفی مادر ابراهیم می‌رسد و خواستگاری و آغاز یک زندگی مشترک، ساده مثل سابق. آنقدر داستان به سادگی یک زندگی روستایی و مهربانی گره می‌خورد که مخاطب می‌تواند دست از تیرگی بدین آب بشوید، در آرامشی به دور از فناوری غوطه‌ور شود و زیر نسیم مهربانی، عشق به خانواده، میهن‌دوستی و احترام به والدین ساعت‌ها درس اخلاق بیاموزد. ابراهیم قائمی به تاریخ 4  شهریور 1344 در روستای «الا آباد» شهرستان نیشابور متولد شد. نزدیک به تولد ابراهیم، چندین کودک دیگر هم در روستا به دنیا آمدند که بیشترشان در همان روز‌های اول فوت شدند. ابراهیم زنده ماند. همسایه‌ها به او «ابراهیمی برفی» می‌گفتند. چون روز تولدشد برف بسیاری بارید. کودکی‌اش همراه پدر پای زمین کشاورزی و چوپانی گذشت. ابراهیم در هفت سالگی به شدت مریض شد و دارو و درمان کارگر نشد. او را نذر امام حسین (ع) ...