خنده ام گرفته اما مجبورم فرونشانمش چون اوضاع نسبتاً ترسناکی ست. قایق در یک لحظه به عقب و جلو و پهلو نوسان می کند و دل و روده ام را بهم می ریزد. «اوغ» حالت تهوع وجودم را فراگرفته. فکر شیر قهوه ای که قبل از سوار شدن به قایق خوردیم ناگهان حالم را به هم می زند. چارلی مرا که یک دستم را روی زانو گذاشتم به خود می پیچم، نگاه می کند. «اوه خدایا. یعنی شروع شده؟» همیشه به طرز وحشتناکی حالت تهوع می گیرم. یک بیماری واقعی، وقتی باردار بودم بسیار بدتر بود.