به طور کلی هیچ کس فارغ از درد و غم نیست. آیا مسئله این نیست که به جای فرار از دردها و غم هایمان باید با آنها کنار بیایم و به زندگی خود ادامه بدهیم؟ بخش اعظمی از درد و رنج بشر بیهوده است. تا زمانی که ذهن زمامِ زندگی شما را در دست دارد، این دردها و رنج ها هم وجود خواهند داشت. درد و رنجی که در لحظه ی حال می آفرینید همیشه نوعی عدم پذیرش است، نوعی مقاومت ناآگاهانه در برابر آنچه که هست. به محض اینکه به ارزش لحظه ی حال پی ببرید، تمام کشمکش ها و ناراحتی ها از بین می روند و زندگی با لذت و آسایش جریان پیدا می کند. وقتی با آگاهی از لحظه ی حال کاری را انجام می دهید، حتی ساده ترین کارها هم، با حِس ارزشمندی، توجه و عشق آمیخته می شوند.