ما انسان ها دوست داریم تصور کنیم که یک دانش بی طرفانه و بدون نظر شخصی درباره جهان داریم. ما این را بدیهی در نظر می گیریم که آن چه هر روز می بینیم خود واقعیت است و این واقعیت کم و بیش برای همه انسان ها یکسان است. اما این توهمی بیش نیست. هیچ و انسانی وجود ندارند که جهان را همانند یکدیگر ببینند یا تجربه کنند. آنچه ما درک می کنیم نسخه شخصی خودمان از واقعیت است که خودمان آن را خلق کرده ایم. دانستن این موضوع، یک گام حیاتی در شناخت طبیعت انسان است. در حقیقت این نخستین گام و سنگ بنای شناخت درست انسان است از ذات طبیعت خودش است.