کتاب انسان در جست و جوی معنا در سال 1946 برای اولین بار منتشر شد. این کتاب یکی از بهترین نمونه های ادبی در ادبیات روان شناسانه است و روایت زندگی و نجات یافتن دکتر ویکتور فرانکل در اردوگاه کار اجباری رژیم نازی را شرح می دهد. فرانکل در این کتاب ابتدا خاطراتش از آشویتس را بازگو می کند و سپس تلاش ها و راهکارهایش را برای زنده ماندن توضیح می دهد. ویکتور فرانکل در مدت زمانی که در اردوگاه آشویتس زندانی بود، پدر، مادر، همسر و برادرش را از دست داد. بنابراین به گفته خودش «درد از دست دادن» را می فهمد. او در کتاب انسان در جست و جوی معنا سعی می کند تا با بیان دردهایش به خواننده بفهماند که چطور می توان زیر بار این حجم از رنج زنده ماند.